به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، در نشست هنرجویان مدرسه نویسندگی شاهد، محمد مهدی دادمان، رئیس حوزه هنری انقلاب اسلامی، محمد صادق کوچک زاده، مدیر مرکز آموزش، راضیه تجار، نویسنده، بهزاد دانشگر، نویسنده و مدیر دفتر داستان حوزه هنری و و جمعی دیگر از اساتید نویسنده و هنرجویان نویسندگی حضور داشتند.
در ابتدای این نشست علی علوی، دبیر نشست، گفت: ما از شهریور ۱۴۰۰ در خدمت مجموعه حوزه هنری بودیم. در سالهای گذشته مدرسه نویسندگی ۲۸۳ هنرجوی شریف را جذب کرد. بیش از ۹۵۰ ساعت کلاس آموزشی برگزار شد. ما ۸۸ نویسنده اثر داریم. آن چیزی که برای ما از اول هم مهم بود و به سمتش حرکت میکردیم، حضور این ۸۸ نویسنده و مهمتر از آن آثار آنها بود.
وی افزود: این نویسندهها بعدها میتوانند اتفاقات بزرگی را در عرصه داستانی کشور رقم بزنند. من نمیدانم تا کی در خدمت مجموعه حوزه هنری هستیم، اما الحمدلله هم اساتید همراه و هم هنرجوها مایه امیدواری ما هستند. در ادامه نشست، بهزاد دانشگر با اشاره به مدل مدرسه داستان گفت: مجموعه آموزشهای مشترک برگزار میشود و هر فرد سهمی از آن میبرد؛ اما از مقطعی به بعد، افراد باید بر اساس نیاز خود مسیرشان را ادامه دهند. برای گفتوگو درباره مسیر طیشده، علاقهها و نیازهای اعضا، امکان دارد گروهبندی دوستان نیز تغییر کند.
وی افزود: دفتر داستان چند هدف اصلی را دنبال میکند، توانمندسازی نویسندگان، توجه به آموزش و نیازهای شخصی افراد، و نظریهپردازی. همچنین دوشنبهها جلسات نقد کتاب تحت عنوان «دوشنبهها به وقت کتاب» برگزار میشود که دوستان میتوانند از آن بهره ببرند.
دانشگر درباره مسیر تولید آثار تصریح کرد: آثار نویسندگان در سایت بارگذاری، دریافت و ارزیابی میشود. افزون بر این، دو مسیر ویژه برای تولید در دستور کار است، یکی رمان نوجوان و دیگری موضوع جنگ.
در ادامه، وحید حسنی، نویسنده و استاد گروه ادواری دانشجویی، گفت: نمایشگاه کتاب بیروت در سال ۱۳۹۹ نکته بسیار مهمی برای من داشت؛ اینکه ما چقدر خوانده میشویم، اما نمیدانیم. نه فقط کتابهای شهدایمان، بلکه رمانهای ما نیز مخاطب جذب میکند. حتی آن انتشارات مسیحی هم کتابهای ایران را میخوانند. اکنون در برههای هستیم که میشنویم کشورهای دور از نظر فرهنگی، ایران را بسیار مهم میدانند و آثار ما را دنبال میکنند. هیچگاه فکر نمیکردم ایران اینقدر خوانده شود. اکنون وقت آن است که ما ایران را که قدرت برتر جهان است بشناسیم و برای آن تولید کنیم.
وی افزود: ماجرای ما با دوستان ادواری و طلاب، مانند کَره گیری بود. جمعی از دوستان آموزش دیده بودند، اما هنوز به خروجی نرسیده بودند. خوشبختانه نیازسنجی انجام و خلأهای آموزشی آنها پر شد. مشتاق کردن نویسندگان، وظیفه ما بود. دانشگاهها هر تلاشی که میتوانستند انجام دادند، اما از این پس کار بر عهده خودِ نویسندگان است و نویسنده یعنی نخبه فکری.
در ادامه این نشست، هر یک از نویسندگان هنرجو دقایقی درباره کتابهایشان صحبت کردند.
در ادامه این نشست، راضیه تجار، نویسنده و استاد گروه «سهشنبههای دوستداشتنی» بیان کرد: حوزه هنری همواره خاستگاه هنرمندان توانمندی بوده است. بسیاری از چهرههای شاخص ادبیات در چند دهه اخیر، از دل حوزه هنری برآمدهاند و این کلاسها سابقهای دیرینه دارد. من خود از سال ۱۳۶۷ کلاسداری میکنم؛ کلاسی که پیش از من هم وجود داشت. بسیاری از کسانی که اکنون دستی بر آتش دارند، از همین کلاسها بیرون آمدهاند و این جریان، ادامه همان راه است.
تجار افزود: اولین ترم آموزش رماننویسی را برای کسانی برگزار کردیم که پیشتر داستان کوتاه نوشته بودند. آنها طرحهای خود را ارائه کردند و آثار بررسی شد. شرکتکنندگان تأکید زیادی بر تسریع روند کار داشتند؛ در آن زمان ۱۲ نفر بودند. ما با روحیه این افراد سروکار داریم که اهل نگارشاند. اگر فرایند نوشتن آسیب ببیند، آنها اذیت میشوند و این مسئله تبعاتی به دنبال دارد. به همین دلیل باید با رویکردی روانشناسانه در کنارشان باشیم. برخی نقدها صرفاً نظری است و به پیشبرد کار آنها کمکی نمیکند. همچنین اگر از ابتدا توافقی صورت گرفته و با این عزیزان قراردادی بسته شده، باید عملیاتی شود.
در ادامه، مهدی کاموس، نویسنده و استاد گروه دانشجویی تاثریا، مطرح کرد: وقتی نویسنده اولین اثرش را منتشر میکند، مانند مادر است برای فرزندش. به همین خاطر باید حمایتهای مادی و معنوی را برای آنها داشته باشیم.
در ادامه، کبری التج، نویسنده و استاد گروه رمان نوجوان، گفت: سال ۱۴۰۱، پس از حوادث اجتماعیِ آن دوران، توجه جامعه به بخشی معطوف شد که گویا پیش از آن دیده نمیشد. رهبر شهیدمان سالها پیش به نویسندگان و ناشران تأکید کرده بودند که این قشر را دریابید و خوشبختانه حوزه هنری از جمله نهادهایی بود که به این موضوع توجه نشان داد.
وی افزود: از سوی دیگر میبینیم که بسیاری از نوجوانان کتابهای خارجی میخوانند. رهبر شهیدمان فرمودند اگر ما جذاب بنویسیم، میخوانند. ما هم این تصمیم را گرفتیم. بچههای ما همه دهه هشتادیاند و این موضوع کار را کمی سختتر میکند، زیرا تجربهی نوشتن نداشتند. بیشترشان تقریباً دانشجو-معلم هستند و با دنیای نوجوان سر و کار دارند؛ همین مسئله باعث شده ایدهها و موضوعاتی که انتخاب کردند برای قشر نوجوان جذابتر باشد. خود ما نیز برای رسیدن به ایدهها لذت بردیم و نوجوانانه نگاه کردیم.
در پایان این نشست، محمد مهدی دادمان، رئیس حوزه هنری انقلاب اسلامی، ضمن قدردانی از زحمات نویسندگان و هنرجویان گفت: ما دورادور شاهد تلاش، دلسوزی و زحمتهایشان بودیم. نویسندگان محترم و هنرجویانی که بیشتر شنونده تلاششان بودیم و نیز دوستان مرکز آموزش و مدرسه نویسندگی که راوی کوششهایشان برای این مسیر نسبتاً سخت بودند، جای قدردانی دارند.
وی با اشاره به شرایط کنونی کشور افزود: این روزها، روزهایی است که ایران پیش از این به خود ندیده است. ما کشوری با تاریخی بلند هستیم. قصهها و افسانههای تاریخی، چه آن بخش که تماما تاریخ است و چه بخش افسانهایاش، ریشه در فرهنگ این مردم دارد؛ اما آنچه در سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ مردم ایران شاهد آن بودند، در تاریخ این کشور بینظیر است. مردمی که سالیان طولانی، ضعیف و تحت سیطره و سلطه نگه داشته شده بودند، به برکت قیام امام خمینی(ره) خود را از یوق سلطهٔ مستبد حاکم رها کرده و به مبارزه با ظالم برخاستند.
دادمان تصریح کرد: ما در همه این سالها مشغول مبارزه غیرمستقیم با آمریکا بودیم تا اینکه اکنون پنجه در پنجه با او انداختهایم. همه مردم دنیا میبینند که مردم ایران در مقابل زورگوترین و قلدرترین حاکمان جهان ایستادهاند و کم نیاوردهاند. اراده آنان بر اراده دشمنان فائق شده است. مردم واقعاً در صحنهاند؛ چه آن رزمنده پای لانچر، چه آن برادر و خواهر در هلالاحمر، چه مسئولی که خود را موظف به پاکیزگی شهر میداند، چه جوانی که در پالایشگاه دوربین به دست گرفته و به دشمن میگوید «ما را از چه میترسانید؟» و در آن لحظه تاریخی خود را در مقابل دشمن مییابد و چه مردمی که در خیابان هستند.
رئیس حوزه هنری تأکید کرد: همه دنیا میبینند و دریچه جدیدی برای تماشا و شنیدن ایران گشوده شده است. اینجا ادبیات، تازه جای خود را پیدا میکند؛ نقطه تولد ادبیات، نقطهای است که یک فرهنگ شنیده میشود. نقش بزرگواران، چه اساتید و چه نویسندگان واقعاً بینظیر است و در جایگاهی خاص از تاریخ ایستادهایم. هشت سال دفاع مقدس بسیار بزرگ بود، اما به این شکل نبود. جایی هستیم که قبل و بعدش دنیا فرق میکند. انشاءالله که مردم ایران عزیز باشند، دشمن ما شکست مطلق را بچشد و ما همانها باشیم که در کتابهای تاریخی و دینی از آنان به نام «امت زمینهساز ظهور حضرت (عج)» یاد شده است.
نظر شما